تا صبح  هم از اویی که تو نمی شناسیش ٬میگفتم باز هم کم بود.

                                      گوشها گاهی از شنیدن ندای قلب ناتوان است.                                      

                                       و سلولهای خاکستری مغز  از درک خواهش دل .

                                                      تو رو خدا این را بفهم! 

خردم گفت برپر ز مسافران گردون		چه شکسته پا نشستی که مسافرم نیامد
چو پرید سوی بامت ز تنم کبوتر دل		به فغان شدم چو بلبل که کبوترم نیامد
چو پی کبوتر دل به هوا شدم چو بازان		چه همای ماند و عنقا که برابرم نیامد
برو ای تن پریشان تو وان دل پشیمان		که ز هر دو تا نرستم دل دیگرم نیامد

                                                                           مولانا