تفال آسمانی
ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال مرغ زیرک چون بدام افتد تحمل بایدش
رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار کار ملک است آنکه تدبیر و تامل بایدش
تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافریست راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش
....
حافظا چقدر تو را دوست میدارم که هر تکان قلم چندین ساله ات نفسی است مسیحایی از آیه آیه کلام آسمانی پروردگارم.خوشحالم که سهمم از زندگی امروز و همه روزم در این تنهایی این تفال آسمانی باشد. عجیب نیست که مغرب زمینی ای که نگاهش نه به آسمان ٬که به اعماق زمین دوخته عاشقت میشود .عاشق تو و آن مرام فرا زمینی ات...:
*ای حافظ ، سخن تو همچون ابدیت بزرگ است، زیرا آن را آغاز و انجامی نیست.....ا
اگر روز ی دنیا به سر آید، ای حافظ آسمانی،آرزو دارم که تنها با تو باشم و در کنار تو باشم.همراه تو باده نوشم و چون تو عشق ورزم، زیرا این افتخار زندگی من و مایه ی حیات من است*
گوته شاعر بزرگ آلمانی
ادامه مطلب
