به به ببین چی اینجاست   چند تا مداد رنگی   قرمز و سبز و آبی       چه رنگای قشنگی 

             میشه کشید با اونا   یه آدم و یه خورشید   میرم  کاغذ بیارم    شما همین جا باشید ..

             کاغذ و دفترم کو ؟      منم یه دونه داشتم     اما چرا یادم نیست      اونو کجا کجاستم ؟ 

 کودکم که هنوز سخن گفتن نیاموخته این شعر را خیلی دوست دارد .. من هم  !! چون هر گاه خاطره هایم را مرور میکنم .لحظه های فراوانی را می بینم که بیرنگند٬ خاکستری اند ٬ حضور ندارند . دلم میخواهد با  همین چند مداد رنگی  خیالم همه هر آنچه که نبودن اوست را رنگ کنم . آه که  چه زود همه لحظه های امروزم چون غبار ی به خاطره های دیروزم می پیوندند و من یادم نمی ماند که لحظه هایم را رنگی  کنم ......