گاهی اوقات چه اتفاقات زیبایی میافته...اگه بخوای اونا را تعریف کنی از زیبایشون کم میشه....

                              جلوی بعضی زیباییها باید زانو زد....باید متواضع بود ....

       باید افسوس خورد ..اونقدر که دیگه جایی برای افسوس و حسرت روز حشر٬ حسرتی باقی نمونه..

"این همه حرف ٬ واقعا زیاد حرف میزنیم٬.بیشتر از نیاز. همه فکر میکنند چیز گفتنی دارند.حال آنکه حرف با ارزش شاید دو یا سه بار در قرن پیدا شود. خود من شخصا آدم پرحرفی نیستم . دلم میخواهد حرفم ارزش دو روز فکر کردن را داشته باشد."..

من از این سخن آموزنده  هرمان هسه نویسنده مشهور آلمانی خیلی خوشم میآید .این را به این دلیل نوشتم که دو روز پیش مطلبی را از شبکه جام جم  شنیدم که مرا به یاد این سخن انداخت وآن اینکه :

** کسی از شما یک کاریکاتور میکشد ٬ آن تصویر کاریکاتوری ٬ شما هستید٬ ولی شما نیستید !

چرا که در کاریکاتور همه تناسبها بهم میریزد..قسمتی از یک اعضا به طرز اغراق آمیزی بزرگ و قسمتی دیگر بی نهایت کوچک نمایش داده میشود.

حال اگر بخواهیم برای دیگران٬معرفی از شخصیت امام خمینی ارایه دهیم میتوان گفت که به امام خمینی نباید به چشم یک شخص  نگاه کرد بلکه یک مکتب.مکتبی که کاریکاتوری نیست .و در آن به همه احکام ودستورات دینی به  اندازه متعادل بها داده میشود .در هیچ مساله ای نه افراط میشود ٬ نه تفریط..  بعنوان مثال  عمل شرب خمر به همان  اندازه قبح دارد  که بدگویی و تهمت هم کیشانمان ولی متاسفانه همه ما تنها به گوشه ای ازاحکام بها میدهیم .و به نوعی اسلام اکثر ما اسلام کاریکاتوری است.**

تا بحال  پس از این همه سال تفسیری به این زیبایی از  شخصیت کاریزمای امام خمینی نشنیده بودم .سخنی است که به واقع ارزشی  بیش ازدوروز فکر کردن را برایم دارد  ...

** صحبتهای سیدحسن خمینی ٬نوه امام در یک مصاحبه تلویزیونی به مناسبت  سالگزد ارتحال امام. 

گفتاری از آلبرت آينشتاين

بی گُمان اگر منابع و ذخاير  جهان به درستی تقسيم می شد و ما نيز چون بردگان، اسير دست نظريه ها و سنتهای سرسخت اقتصادی نمی بوديم، هم پول و کار و هم مواد غذايی به اندازه کافی برای همه وجود می داشت. پيش از هر چيز اما، نبايد اجازه دهيم که از انديشه ها و تلاشهای سازندهء ما جلوگيری شود و از فعاليت هايمان در جهت تدارک جنگی جديد سوءاستفاده شود. من نيز همانند متفکر بزرگ آمريکايی، بنجامين فرانکلين بر اين باورم که «هرگز جنگی خوب و صلحی بد وجود نداشته است».
من نه تنها صلح طلبم، بلکه صلح طلبی مبارزه جويم  که برای برقراری صلح  با تمام وجود می جنگد. هيچ چيز قادر به از ميان برداشتن جنگ نيست، مگر آنکه انسانها خود از رفتن به جبهه سرباز زنند. برای تحقق آرمانهای بزرگ، نخست اقليتی مبارز تلاش و کوشش می کند. آيا بهتر نيست در راه صلح که به آن ايمان داريم رنج کشيد تا در جنگ که به آن باوری نيست، نابود شد؟
هر جنگ حلقه ای است که به زنجیر بدبختی بشر افزوده می شود و مانع رشد انسان می گردد. از این رو سرپیچی عده ای هر چند کم از شرکت در جنگ، می تواند نمایشگر اعتراض عمومی علیه آن باشد. توده های مردم، اگر در معرض تبلیغات مسموم قرار نگیرند، هرگز هوای جنگ در سر ندارند. باید به آنها در مقابل این تبلیغات مصونیت داد. باید فرزندان خود را در مقابل نظامیگری «واکسینه» کنیم؛ و این کار زمانی ممکن می گردد که آنان را با روح صلح طلبی تربیت کنیم. بدبختانه ملت ها با هدف های نادرست تربیت شده اند. در کتاب های درسی به جنگ ارج می نهند و وحشت و خرابی های آنرا نادیده می گیرند و از این طریق کینه توزی را به کودکان تلقین می کنند. من اما می خواهم آشتی بياموزم نه نفرت، عشق بياموزم نه جنگ.
کتابهای درسی از نو بايد نوشته شوند تا بتوانند به جای دامن زدن به اختلافات قديمی و ابدی ساختن پيشداوری های بی مورد، روح تازه ای در نظام آموزشی ما بدمند. تربيت از گهواره آغاز می شود و بر عهده مادران جهان است که کودکان خود را صلح خواه و صلح دوست تربيت کنند. البته ممکن نخواهد بود که غرايز جنگ طلبی را در محدوده يک نسل از ميان برداشت؛ حتی مطلوب نخواهد بود که اين غريزه را به کل ريشه کن کرد. انسانها بايد همواره مبارزه کنند، اما مبارزه در راهی ارزشمند و نه در محدوده های موهوم و با تعصبات نژادی و با انگيزه زياده خواهی که بيشتر تحت لوای ميهن دوستی صورت می گيرد. سلاح ما خِرد ماست، نه توپ و تانک.
چه جهان زیبایی می توانستیم بسازیم، اگر تمام نیرویی که در یک جنگ به هدر می رود در خدمت سازندگی به کار می گرفتیم. یک دهم از نیروی تلف شده در جنگ جهانی اول و بخش کوچکی از ثروتی که برای تولید تسلیحات و گازهای سمی از میان رفت، کافی بود تا زندگی بایسته ای برای انسانهای کشورهای درگیر جنگ فراهم آورد و از فاجعهء گرسنگی و بیکاری جلوگیری کرد.
ما امروز به همان اندازه که برای جنگ ایثار و ازخودگذشتگی نشان دادیم، باید در راه صلح نیز آمادهء فداکاری باشیم. هیچ چیز برای من مهمتر از مسألهء صلح نیست. جز اين، هر آنچه می گويم و هر آنچه انجام می دهم، قادر به تغییر ساخت جهان نیست. اما شاید ندای من بتواند در خدمت امری بزرگ قرار گیرد؛ ندایی که اتحاد انسان ها و صلح در جهان را فریاد می زند.

ترجمه خسرو ناقد

خدای من !

هر چه خواست تو باشد همان شود!

زیرا تو از ضعف های دل بندگانت آگاه هستی

 و تنها به اندازه طاقت هر کس بار بر دوش او می نهی.

از کتاب عارفانه ها

پائیلو کوئیلو

Man will nicht nur glücklich sein, sondern glücklicher als die anderen. Und das

 ist deshalb so schwer, weil wir die anderen für glücklicher halten, als sie sind

Charles-Louis de Montesquieu

18.01.1689 - 10.02.1755
frz. Schriftsteller und Philosoph

            من لب ببندم از سخن گفتن تا علی بال بگشاید بر روی مزار تو ...

       فرازی از دعاى  حضرت فاطمه زهرا ٬سلام الله علیه در حاجتهاى جامعى براى دنيا و آخرت

  هرکار کردم  تا برای این همه عظمت ٬آرامش و زیبایی یک خط بنویسم ٬نشد.یعنی نتوانستم.

 فقط خواستم به بهانه آزادی خرمشهر بگویم که هیچگاه به حافظه ام اجازه نخواهم داد ٬ فراموش کند رشادت  و آزادگی ها و در خاک و خون غلطیدن جوانان مملکتم را٬ زمانی که من در دبستان الفبا می آموختم...

       ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال                  مرغ زیرک چون بدام افتد تحمل بایدش

       رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار                کار ملک است آنکه تدبیر و تامل بایدش

       تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافریست            راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

          ....

حافظا چقدر تو را دوست میدارم که هر تکان قلم چندین ساله ات نفسی است مسیحایی از آیه آیه کلام آسمانی پروردگارم.خوشحالم که سهمم از زندگی  امروز و همه روزم  در این تنهایی این تفال آسمانی باشد. عجیب نیست که مغرب زمینی ای که نگاهش نه به آسمان ٬که به اعماق زمین دوخته عاشقت میشود .عاشق تو و آن مرام فرا زمینی ات...: